"Balance your life"

webmaster

Stilzitten en de wilde haardos van Einstein!

Afgelopen week ging ik naar de kapper om mijn haardos te laten temmen. Naar de kapper gaan is voor mij heerlijk maar ook verschrikkelijk; ik moet stilzitten anders wordt ik verkeerd geknipt.

Terwijl ik daar stil zit in de stoel denk ik terug aan mijn eigen schoolperiode Ik kreeg er alsmaar trucjes aangeleerd om maar stil te blijven zitten.  Die trucjes hielpen voor mij niet; wel voor de leerkracht. Die had het rustiger in de klas als ik niet alsmaar bewoog. Maar door stil te zitten liep mijn hoofd steeds voller en voller. Verschillende gedachten gingen door mijn hoofd; wat ga ik doen naar schooltijd, heeft de leerkracht wel alles in de hand, hoe gaat het met mijn vriendin, o ik moet bij de les blijven, verdorie nu heb ik iets belangrijks gemist. Mijn hoofd raakte zo vol met gedachten dat het leren er niet meer bij kon.  Mijn lichaam kon niet ontladen waardoor mijn gedachten mijn hoofd uit knalden zoals de wilde haardos van Einstein. Na schooltijd speelde ik veel buiten. Hier kon mijn lichaam eindelijk bewegen door te rennen.

Dit zie ik ook terug in mijn praktijk. Kinderen die weinig tot niets mee krijgen op school omdat ze graag willen bewegen maar hebben geleerd om stil te zitten. Thuiskomend van school ploffen ze op de bank en achter de i- pad of PlayStation. Het lijkt erop dat je kind tot rust komt maar dat is niet zo.  Als die bewegingslust is in slaap gesust, maar is er nog wel. De onrust verdwijnt alleen maar als je na school samen even naar het bos gaat of lekker trampoline springt.

Stilzittend in de stoel van de kapper weet ik weer hoe ik de beweging kon missen. Dan kom ik tot rust, wetende dat ik bijna klaar ben. Met mijn fiets ga ik naar huis en straks ga ik heerlijk met mijn hond in het bos wandelen. Met een keurig gefatsoeneerde haardos weet ik dat ik gelukkig pas over 3 maanden weer hoef stil te zitten in de stoel van de kapper.

Merk je dat dat je kind een te vol hoofd krijgt van al dat stilzitten? Hierdoor weinig mee krijgt op school ? Samen met ouders en het kind gaan we samen ontdekken hoe jouw kind zich kan ontladen op school en thuis.  Wil je meer weten over bewegen en ontladen en wat ik voor jouw kind kan betekenen neem dat contact met me op.

Ruimte voor fantasie en dromen

“He he”, verzuchtte een moeder tegen mij. “Eindelijk krijgen de kinderen weer ritme nu ze weer naar school zijn”. Meteen vraag ik me in stilte af: ‘hoe ervaren die kinderen dat eigenlijk?’ en ik leg haar die vraag voor. “Nou gewoon, die vinden dat ook weer fijn om ritme te krijgen”, beweert de moeder stellig.

Ik denk terug aan mijn eigen schoolperiode en de vakanties. Die vakanties waren altijd heerlijk. We bleven in de vakantie thuis en de fantasie vierde vakantie mee. Doordat ik niet naar school hoefde kon ik mijn fantasie zijn gang laten gaan en beleefde ik allerlei avonturen, alleen of met mijn broertje. Niets moest en alles was mogelijk. Aan alle vakanties komt een einde en zo ook aan de zomervakantie. Wat baalde ik daar altijd van, omdat ik dan weer naar het moeten terug moest. Ik moest weer naar school en in het regime van leren en moeten leren. Natuurlijk, je moet ook leren op school. Maar wat vond ik het jammer dat ik niet meer mocht leren met mijn fantasie. Mijn fantasie die alles mogelijk maakte buiten school.

Ik denk aan de moeder die blij is dat haar kinderen weer ritme krijgen als ze naar school gaan. De plek waar ze weliswaar kennis op moeten doen, maar waar hun fantasie niet meer de vrije loop krijgt. De fantasie waar vaak hun dromen in verscholen zitten. De dromen die een kind waar zou willen maken. De dromen die nodig zijn om stappen te kunnen maken. De dromen die niet groot genoeg kunnen zijn omdat je daardoor weet wat je kind echt zou willen.  Mogen ze op school wel hun eigen dromen nog leren maken?

”Hoe ervaren je kinderen het om weer naar school te gaan?” vraag ik dus aan de moeder. Dan geeft ze aan dat haar kinderen in de vakantie inderdaad allerlei avonturen beleven met hun fantasie. Die fantasie die dan zo naar boven komt. Die fantasie die aan het einde van een vakantie altijd minder wordt en haar kinderen dan inderdaad altijd het gevoel hebben dat ze weer moeten. Ze moeten weer vroeg op voor school, naar de opvang en in de avond nog een sportclub.
Natuurlijk: school moet ook echt. De uitdaging is vooral hoe je dat gevoel van ‘moeten’ zo kunt wegnemen dat je kind ook de ruimte voelt voor fantaseren. Daar kun je als ouder een mooie rol in spelen. Kijk naar je kinderen en leer hun ritme van moeten en dromen kennen. Geef ze dan de tijd en de ruimte om, naast al het moeten, ook de gaafste avonturen te beleven met hun fantasie.